Bij een schuin dak kun je kiezen: isoleren van binnenuit, tussen de sporen, of van buitenaf, over de bestaande dakconstructie heen. Beide hebben voor- en nadelen die de keuze bepalen.
Isoleren van binnenuit is de meest gekozen methode bij een bestaand dak: je brengt isolatiemateriaal aan tussen en eventueel onder de dakspanten, vanaf de zolder. Dit is goedkoper en sneller dan buitenisolatie, maar kost wel enkele centimeters ruimte op zolder en de dakpannen blijven ongemoeid.
Bij isoleren van buitenaf, ook wel sarking genoemd, wordt de bestaande dakbedekking verwijderd en een isolatielaag over de volledige sporenconstructie gelegd, vaak met PIR-isolatieplaten, waarna nieuwe dakpannen worden teruggeplaatst. Dit is vooral interessant als de dakbedekking toch al aan vervanging toe is, omdat je dan geen aparte kosten voor twee klussen hoeft te maken.
Isoleren van binnenuit kost, zoals bij dakisolatie beschreven, gemiddeld €25 tot €55 per m2. Isoleren van buitenaf ligt aanzienlijk hoger, vaak het dubbele tot driedubbele, omdat de complete dakbedekking mee vervangen wordt.
Van binnenuit isoleren is goedkoper en sneller, maar je verliest wat ruimte op zolder en koudebruggen bij de sporen zijn lastiger te voorkomen. Van buitenaf isoleren is duurder, maar levert een naadloze isolatielaag zonder koudebruggen op, behoudt de volledige zoldruimte, en is de logische keuze als de dakpannen toch al vervangen moeten worden.
Isoleren van buitenaf voorkomt koudebruggen bij de sporen beter en levert daardoor vaak een iets hogere isolatiewaarde op dan isoleren van binnenuit.
Ja, dat is juist de meest gekozen situatie: de dakpannen blijven zitten en je isoleert alleen aan de binnenzijde.
Ja, de ISDE-subsidie voor dakisolatie geldt voor beide methodes, zolang de minimale Rd-waarde van 3,5 wordt gehaald.